هرچه زدم بی تو دلم وانشد

                               جز تو کسی باب دل ما نشد

هرچه پرستو شدم و پر زدم

                               هم نفسی مثل تو پیدا نشد (یاالله)

چونان مسافري كه به ناگاه مي رسد

پس به شادی بگذرانش تا که هست

جاری شود آن سیل که پیوسته روان است

گر نکاری گُل من ، علف هَرز در آن می روید

زحمت کاشتن یک گُل سرخ

کمتر از زحمت برداشتن هرزگی آن علف است.

به سان رود که در نشیب دره سر به سنگ می زند رونده اش

                                                                 امید هیچ معجزی زمرده نیست ، زنده باش